Μεσοθεραπείες

• Η Ετερόλογη Μεσοθεραπεία
• Η Αυτόλογη Μεσοθεραπεία – PRP
• Microneedling – Dermapen

Η εφαρμογή της μεσοθεραπείας είναι απλή, γρήγορη και σχετικά ανώδυνη. Μπορεί να γίνει και χρήση αναισθητικής κρέμας 20 λεπτά πριν τη συνεδρία. Μία μόνο μεσοθεραπεία αρκεί για βαθιά ενυδάτωση και λάμψη. Ανάλογα με τις ανάγκες προτείνουμε εξατομικευμένο πρωτόκολλο 4-8 συνεδριών ανά 10-15 ημέρες.

Η εξειδικευμένη τεχνική πραγματοποιεί την έγχυση των ουσιών αυτών με ειδικές πολύ λεπτές ενέσεις (30G), οι οποίες διεισδύουν σε βάθος (1-3mm). Ο αριθμός των εγχύσεων που θα χρειαστούν ποικίλλει ανάλογα με την εξατομικευμένη θεραπεία.

Στόχος είναι ο εμπλουτισμός του μεσοδέρματος με δραστικές ουσίες, ώστε να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι ουσίες που μεταφέρονται ενδοδερμικά και υποδερμικά στον λιπώδη ιστό σε μικροσκοπικές ποσότητες αποτελούν ένα «κοκτέιλ» από υαλουρονικό οξύ, μέταλλα, βιταμίνες Α, C και Ε, αντιοξειδωτικούς παράγοντες, ένζυμα, αμινοξέα, ιχνοστοιχεία, φαρμακευτικές ουσίες, ανόργανα στοιχεία, καθώς και λιποδιαλυτικές – συσφιγκτικές ουσίες, προωθώντας έτσι την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης, καθώς και την ενυδάτωση και σύσφιξη του δέρματος.

Με δεδομένο ότι η μεσοθεραπεία προσώπου εφαρμόζεται και για την πρόληψη των ρυτίδων ως μέθοδος αντιγήρανσης, αλλά και για ενυδάτωση και σύσφιξη της επιδερμίδας, η ηλικία των 25 ετών και άνω αποτελεί μια καλή αφετηρία για την έναρξή της. Από την 3η δεκαετία της ζωής και έπειτα, η μεσοθεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί πλέον επισταμένως για την καταπολέμηση των δυσάρεστων όψεων του δέρματος (πρόσωπο – λαιμός – ντεκολτέ).

Κάθε συνεδρία διαρκεί περίπου 30-40 λεπτά. Η συχνότητα των συνεδριών εξαρτάται από το μέγεθος του προβλήματος. Συνήθως, απαιτούνται 4-10 συνεδρίες σε μεσοδιαστήματα 2-3 εβδομάδων. Αναλόγως της ηλικίας και της βλάβης του δέρματος, σε μικρότερες ηλικίες θα χρειαστούν επαναληπτικές συνεδρίες μετά από 8-10 μήνες, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες κάθε 4-6 μήνες.

Η μεσοθεραπεία αντενδείκνυται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Ακόμη, σε περιπτώσεις που προϋπάρχει ιστορικό βαρέων καρδιαγγειακών νοσημάτων, εμφράγματος ή τοποθέτησης βηματοδότη / άλλων μεταλλικών προθέσεων, εγκεφαλικού επεισοδίου, θεραπείας με αντιπηκτικά, καρκίνου, αλλεργικών αντιδράσεων στις ουσίες, σε ινσουλινο-εξαρτώμενους διαβητικούς, καθώς και σε περιπτώσεις παρουσίας αυτοάνοσων νοσημάτων (π.χ. θυρεοειδίτιδα Ηashimoto, κα).